Conjugation of ناسب
to suit, to fit Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُنَاسَبَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | نَاسَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَاسَبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | نَاسَبَ |
| نَحْنُ | نَاسَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَاسَبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | نَاسَبُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُنَاسِبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَاسِبُ |
| هُوَ / هِيَ | يُنَاسِبُ |
| نَحْنُ | نُنَاسِبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَاسِبُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَاسِبُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُنَاسِبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَاسِبَ |
| هُوَ / هِيَ | يُنَاسِبَ |
| نَحْنُ | نُنَاسِبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَاسِبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَاسِبُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُنَاسِبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَاسِبْ |
| هُوَ / هِيَ | يُنَاسِبْ |
| نَحْنُ | نُنَاسِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَاسِبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَاسِبُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَاسِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَاسِبُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | نَاسَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَاسَبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | نَاسَبَتْ |
| نَحْنُ | نَاسَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَاسَبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | نَاسَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُنَاسِبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَاسِبِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُنَاسِبُ |
| نَحْنُ | نُنَاسِبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَاسِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَاسِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُنَاسِبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَاسِبِي |
| هُوَ / هِيَ | تُنَاسِبَ |
| نَحْنُ | نُنَاسِبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَاسِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَاسِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُنَاسِبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَاسِبِي |
| هُوَ / هِيَ | تُنَاسِبْ |
| نَحْنُ | نُنَاسِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَاسِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَاسِبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَاسِبِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَاسِبْنَ |