Conjugation of لجأ
la.d͡ʒa.ʔato transfer (a right towards a thing), to consider someone as a refuge of Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | لَجْء |
الْمَاضِي
| أَنَا | لَجَأْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | لَجَأْتَ |
| هُوَ / هِيَ | لَجَأَ |
| نَحْنُ | لَجَأْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | لَجَأْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | لَجَؤُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَلْجَأُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَلْجَأُ |
| هُوَ / هِيَ | يَلْجَأُ |
| نَحْنُ | نَلْجَأُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَلْجَؤُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَلْجَؤُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَلْجَأَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَلْجَأَ |
| هُوَ / هِيَ | يَلْجَأَ |
| نَحْنُ | نَلْجَأَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَلْجَؤُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَلْجَؤُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَلْجَأْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَلْجَأْ |
| هُوَ / هِيَ | يَلْجَأْ |
| نَحْنُ | نَلْجَأْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَلْجَؤُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَلْجَؤُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِلْجَأْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِلْجَؤُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | لَجَأْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | لَجَأْتِ |
| هُوَ / هِيَ | لَجَأَتْ |
| نَحْنُ | لَجَأْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | لَجَأْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | لَجَأْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَلْجَأُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَلْجَئِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَلْجَأُ |
| نَحْنُ | نَلْجَأُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَلْجَأْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَلْجَأْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَلْجَأَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَلْجَئِي |
| هُوَ / هِيَ | تَلْجَأَ |
| نَحْنُ | نَلْجَأَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَلْجَأْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَلْجَأْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَلْجَأْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَلْجَئِي |
| هُوَ / هِيَ | تَلْجَأْ |
| نَحْنُ | نَلْجَأْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَلْجَأْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَلْجَأْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِلْجَئِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِلْجَأْنَ |