Conjugation of لجئ
la.d͡ʒi.ʔato take shelter, to take refuge; to seek asylum Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | لَجَأ |
الْمَاضِي
| أَنَا | لَجِئْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | لَجِئْتَ |
| هُوَ / هِيَ | لَجِئَ |
| نَحْنُ | لَجِئْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | لَجِئْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | لَجِئُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَلْجَأُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَلْجَأُ |
| هُوَ / هِيَ | يَلْجَأُ |
| نَحْنُ | نَلْجَأُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَلْجَؤُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَلْجَؤُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَلْجَأَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَلْجَأَ |
| هُوَ / هِيَ | يَلْجَأَ |
| نَحْنُ | نَلْجَأَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَلْجَؤُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَلْجَؤُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَلْجَأْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَلْجَأْ |
| هُوَ / هِيَ | يَلْجَأْ |
| نَحْنُ | نَلْجَأْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَلْجَؤُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَلْجَؤُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِلْجَأْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِلْجَؤُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | لَجِئْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | لَجِئْتِ |
| هُوَ / هِيَ | لَجِئَتْ |
| نَحْنُ | لَجِئْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | لَجِئْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | لَجِئْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَلْجَأُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَلْجَئِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَلْجَأُ |
| نَحْنُ | نَلْجَأُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَلْجَأْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَلْجَأْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَلْجَأَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَلْجَئِي |
| هُوَ / هِيَ | تَلْجَأَ |
| نَحْنُ | نَلْجَأَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَلْجَأْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَلْجَأْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَلْجَأْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَلْجَئِي |
| هُوَ / هِيَ | تَلْجَأْ |
| نَحْنُ | نَلْجَأْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَلْجَأْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَلْجَأْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِلْجَئِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِلْجَأْنَ |