Conjugation of كم
to cover up, to close up by enveloping, to muzzle Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | كَمّ |
الْمَاضِي
| أَنَا | كَمَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | كَمَمْتَ |
| هُوَ / هِيَ | كَمَّ |
| نَحْنُ | كَمَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | كَمَمْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | كَمُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَكُمُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكُمُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَكُمُّ |
| نَحْنُ | نَكُمُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكُمُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكُمُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَكُمَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكُمَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَكُمَّ |
| نَحْنُ | نَكُمَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكُمُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَكُمُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَكُمَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكُمَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَكُمَّ |
| نَحْنُ | نَكُمَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكُمُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَكُمُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | كُمَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | كُمُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | كَمَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | كَمَمْتِ |
| هُوَ / هِيَ | كَمَّتْ |
| نَحْنُ | كَمَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | كَمَمْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | كَمَمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَكُمُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكُمِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَكُمُّ |
| نَحْنُ | نَكُمُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْمُمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْمُمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَكُمَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكُمِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَكُمَّ |
| نَحْنُ | نَكُمَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْمُمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْمُمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَكُمَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكُمِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَكُمَّ |
| نَحْنُ | نَكُمَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْمُمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْمُمْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | كُمِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُكْمُمْنَ |