Conjugation of كمش
to seize Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | كَمْش |
الْمَاضِي
| أَنَا | كَمَشْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | كَمَشْتَ |
| هُوَ / هِيَ | كَمَشَ |
| نَحْنُ | كَمَشْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | كَمَشْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | كَمَشُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَكْمُشُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْمُشُ |
| هُوَ / هِيَ | يَكْمُشُ |
| نَحْنُ | نَكْمُشُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْمُشُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْمُشُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَكْمُشَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْمُشَ |
| هُوَ / هِيَ | يَكْمُشَ |
| نَحْنُ | نَكْمُشَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْمُشُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْمُشُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَكْمُشْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْمُشْ |
| هُوَ / هِيَ | يَكْمُشْ |
| نَحْنُ | نَكْمُشْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْمُشُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْمُشُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُكْمُشْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُكْمُشُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | كَمَشْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | كَمَشْتِ |
| هُوَ / هِيَ | كَمَشَتْ |
| نَحْنُ | كَمَشْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | كَمَشْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | كَمَشْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَكْمُشُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْمُشِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَكْمُشُ |
| نَحْنُ | نَكْمُشُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْمُشْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْمُشْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَكْمُشَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْمُشِي |
| هُوَ / هِيَ | تَكْمُشَ |
| نَحْنُ | نَكْمُشَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْمُشْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْمُشْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَكْمُشْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْمُشِي |
| هُوَ / هِيَ | تَكْمُشْ |
| نَحْنُ | نَكْمُشْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْمُشْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْمُشْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُكْمُشِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُكْمُشْنَ |