Conjugation of كذب
to accuse or tell that something is false or deceitful, to disbelieve Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | كَذِب |
الْمَاضِي
| أَنَا | كَذَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | كَذَبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | كَذَبَ |
| نَحْنُ | كَذَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | كَذَبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | كَذَبُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَكْذِبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْذِبُ |
| هُوَ / هِيَ | يَكْذِبُ |
| نَحْنُ | نَكْذِبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْذِبُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْذِبُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَكْذِبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْذِبَ |
| هُوَ / هِيَ | يَكْذِبَ |
| نَحْنُ | نَكْذِبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْذِبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْذِبُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَكْذِبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْذِبْ |
| هُوَ / هِيَ | يَكْذِبْ |
| نَحْنُ | نَكْذِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْذِبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْذِبُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِكْذِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِكْذِبُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | كَذَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | كَذَبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | كَذَبَتْ |
| نَحْنُ | كَذَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | كَذَبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | كَذَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَكْذِبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْذِبِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَكْذِبُ |
| نَحْنُ | نَكْذِبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْذِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْذِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَكْذِبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْذِبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَكْذِبَ |
| نَحْنُ | نَكْذِبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْذِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْذِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَكْذِبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْذِبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَكْذِبْ |
| نَحْنُ | نَكْذِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْذِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْذِبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِكْذِبِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِكْذِبْنَ |