Conjugation of قوى
to strengthen, to bolster, to potentiate Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَقْوِيَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | قَوَّيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَوَّيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | قَوَّى |
| نَحْنُ | قَوَّيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَوَّيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | قَوَّوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُقَوِّي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقَوِّي |
| هُوَ / هِيَ | يُقَوِّي |
| نَحْنُ | نُقَوِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقَوُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُقَوُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُقَوِّيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقَوِّيَ |
| هُوَ / هِيَ | يُقَوِّيَ |
| نَحْنُ | نُقَوِّيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقَوُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُقَوُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُقَوِّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقَوِّ |
| هُوَ / هِيَ | يُقَوِّ |
| نَحْنُ | نُقَوِّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقَوُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُقَوُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَوِّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَوُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | قَوَّيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَوَّيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | قَوَّتْ |
| نَحْنُ | قَوَّيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَوَّيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | قَوَّيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُقَوِّي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقَوِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُقَوِّي |
| نَحْنُ | نُقَوِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقَوِّينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُقَوِّينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُقَوِّيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقَوِّي |
| هُوَ / هِيَ | تُقَوِّيَ |
| نَحْنُ | نُقَوِّيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقَوِّينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُقَوِّينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُقَوِّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقَوِّي |
| هُوَ / هِيَ | تُقَوِّ |
| نَحْنُ | نُقَوِّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقَوِّينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُقَوِّينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَوِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَوِّينَ |