Conjugation of قوي
qa.wi.jato be able to do something about; to have influence over; to be able to cope with; to be superior to Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | قُوَّة |
الْمَاضِي
| أَنَا | قَوِيتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَوِيتَ |
| هُوَ / هِيَ | قَوِيَ |
| نَحْنُ | قَوِينَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَوِيتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | قَوُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَقْوَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْوَى |
| هُوَ / هِيَ | يَقْوَى |
| نَحْنُ | نَقْوَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْوَوْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْوَوْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَقْوَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْوَى |
| هُوَ / هِيَ | يَقْوَى |
| نَحْنُ | نَقْوَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْوَوْا |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْوَوْا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَقْوَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْوَ |
| هُوَ / هِيَ | يَقْوَ |
| نَحْنُ | نَقْوَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْوَوْا |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْوَوْا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِقْوَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِقْوَوْا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | قَوِيتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَوِيتِ |
| هُوَ / هِيَ | قَوِيَتْ |
| نَحْنُ | قَوِينَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَوِيتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | قَوِينَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَقْوَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْوَيْنَ |
| هُوَ / هِيَ | تَقْوَى |
| نَحْنُ | نَقْوَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْوَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْوَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَقْوَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْوَيْ |
| هُوَ / هِيَ | تَقْوَى |
| نَحْنُ | نَقْوَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْوَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْوَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَقْوَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْوَيْ |
| هُوَ / هِيَ | تَقْوَ |
| نَحْنُ | نَقْوَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْوَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْوَيْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِقْوَيْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِقْوَيْنَ |