Conjugation of قنن
to legalize, to make lawful, to permit Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَقْنِين |
الْمَاضِي
| أَنَا | قَنَّنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَنَّنْتَ |
| هُوَ / هِيَ | قَنَّنَ |
| نَحْنُ | قَنَّنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَنَّنْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | قَنَّنُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُقَنِّنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقَنِّنُ |
| هُوَ / هِيَ | يُقَنِّنُ |
| نَحْنُ | نُقَنِّنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقَنِّنُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُقَنِّنُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُقَنِّنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقَنِّنَ |
| هُوَ / هِيَ | يُقَنِّنَ |
| نَحْنُ | نُقَنِّنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقَنِّنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُقَنِّنُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُقَنِّنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقَنِّنْ |
| هُوَ / هِيَ | يُقَنِّنْ |
| نَحْنُ | نُقَنِّنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقَنِّنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُقَنِّنُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَنِّنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَنِّنُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | قَنَّنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَنَّنْتِ |
| هُوَ / هِيَ | قَنَّنَتْ |
| نَحْنُ | قَنَّنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَنَّنْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | قَنَّنَّ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُقَنِّنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقَنِّنِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُقَنِّنُ |
| نَحْنُ | نُقَنِّنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقَنِّنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُقَنِّنَّ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُقَنِّنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقَنِّنِي |
| هُوَ / هِيَ | تُقَنِّنَ |
| نَحْنُ | نُقَنِّنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقَنِّنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُقَنِّنَّ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُقَنِّنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقَنِّنِي |
| هُوَ / هِيَ | تُقَنِّنْ |
| نَحْنُ | نُقَنِّنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقَنِّنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُقَنِّنَّ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَنِّنِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَنِّنَّ |