مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَقْنِيَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | قَنَّيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَنَّيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | قَنَّى |
| نَحْنُ | قَنَّيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَنَّيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | قَنَّوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُقَنِّي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقَنِّي |
| هُوَ / هِيَ | يُقَنِّي |
| نَحْنُ | نُقَنِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقَنُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُقَنُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُقَنِّيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقَنِّيَ |
| هُوَ / هِيَ | يُقَنِّيَ |
| نَحْنُ | نُقَنِّيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقَنُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُقَنُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُقَنِّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقَنِّ |
| هُوَ / هِيَ | يُقَنِّ |
| نَحْنُ | نُقَنِّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقَنُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُقَنُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَنِّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَنُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | قَنَّيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَنَّيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | قَنَّتْ |
| نَحْنُ | قَنَّيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَنَّيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | قَنَّيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُقَنِّي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقَنِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُقَنِّي |
| نَحْنُ | نُقَنِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقَنِّينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُقَنِّينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُقَنِّيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقَنِّي |
| هُوَ / هِيَ | تُقَنِّيَ |
| نَحْنُ | نُقَنِّيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقَنِّينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُقَنِّينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُقَنِّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقَنِّي |
| هُوَ / هِيَ | تُقَنِّ |
| نَحْنُ | نُقَنِّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقَنِّينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُقَنِّينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَنِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَنِّينَ |