Conjugation of قضى
to give (a) judgement, to pronoun judgement, to rule (in a case) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | قَضْي |
الْمَاضِي
| أَنَا | قَضَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَضَيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | قَضَى |
| نَحْنُ | قَضَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَضَيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | قَضَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَقْضِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْضِي |
| هُوَ / هِيَ | يَقْضِي |
| نَحْنُ | نَقْضِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْضُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْضُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَقْضِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْضِيَ |
| هُوَ / هِيَ | يَقْضِيَ |
| نَحْنُ | نَقْضِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْضُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْضُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَقْضِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْضِ |
| هُوَ / هِيَ | يَقْضِ |
| نَحْنُ | نَقْضِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْضُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْضُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِقْضِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِقْضُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | قَضَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَضَيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | قَضَتْ |
| نَحْنُ | قَضَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَضَيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | قَضَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَقْضِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْضِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَقْضِي |
| نَحْنُ | نَقْضِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْضِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْضِينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَقْضِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْضِي |
| هُوَ / هِيَ | تَقْضِيَ |
| نَحْنُ | نَقْضِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْضِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْضِينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَقْضِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْضِي |
| هُوَ / هِيَ | تَقْضِ |
| نَحْنُ | نَقْضِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْضِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْضِينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِقْضِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِقْضِينَ |