Conjugation of قط
to cut, to trim, to clip, to pare Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | قَطّ |
الْمَاضِي
| أَنَا | قَطَطْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَطَطْتَ |
| هُوَ / هِيَ | قَطَّ |
| نَحْنُ | قَطَطْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَطَطْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | قَطُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَقُطُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقُطُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَقُطُّ |
| نَحْنُ | نَقُطُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقُطُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقُطُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَقُطَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقُطَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَقُطَّ |
| نَحْنُ | نَقُطَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقُطُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَقُطُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَقُطَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقُطَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَقُطَّ |
| نَحْنُ | نَقُطَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقُطُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَقُطُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | قُطَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قُطُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | قَطَطْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَطَطْتِ |
| هُوَ / هِيَ | قَطَّتْ |
| نَحْنُ | قَطَطْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَطَطْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | قَطَطْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَقُطُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقُطِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَقُطُّ |
| نَحْنُ | نَقُطُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْطُطْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْطُطْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَقُطَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقُطِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَقُطَّ |
| نَحْنُ | نَقُطَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْطُطْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْطُطْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَقُطَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقُطِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَقُطَّ |
| نَحْنُ | نَقُطَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْطُطْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْطُطْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | قُطِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُقْطُطْنَ |