Conjugation of قصد
to break (something) in the middle Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | قَصْد |
الْمَاضِي
| أَنَا | قَصَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَصَدْتَ |
| هُوَ / هِيَ | قَصَدَ |
| نَحْنُ | قَصَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَصَدْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | قَصَدُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَقْصِدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْصِدُ |
| هُوَ / هِيَ | يَقْصِدُ |
| نَحْنُ | نَقْصِدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْصِدُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْصِدُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَقْصِدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْصِدَ |
| هُوَ / هِيَ | يَقْصِدَ |
| نَحْنُ | نَقْصِدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْصِدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْصِدُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَقْصِدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْصِدْ |
| هُوَ / هِيَ | يَقْصِدْ |
| نَحْنُ | نَقْصِدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْصِدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْصِدُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِقْصِدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِقْصِدُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | قَصَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَصَدْتِ |
| هُوَ / هِيَ | قَصَدَتْ |
| نَحْنُ | قَصَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَصَدْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | قَصَدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَقْصِدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْصِدِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَقْصِدُ |
| نَحْنُ | نَقْصِدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْصِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْصِدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَقْصِدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْصِدِي |
| هُوَ / هِيَ | تَقْصِدَ |
| نَحْنُ | نَقْصِدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْصِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْصِدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَقْصِدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْصِدِي |
| هُوَ / هِيَ | تَقْصِدْ |
| نَحْنُ | نَقْصِدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْصِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْصِدْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِقْصِدِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِقْصِدْنَ |