Conjugation of قصر
to fall short, to shirk one's responsibilities, to not pull one's weight Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | قَصْر |
الْمَاضِي
| أَنَا | قَصُرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَصُرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | قَصُرَ |
| نَحْنُ | قَصُرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَصُرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | قَصُرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَقْصُرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْصُرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَقْصُرُ |
| نَحْنُ | نَقْصُرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْصُرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْصُرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَقْصُرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْصُرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَقْصُرَ |
| نَحْنُ | نَقْصُرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْصُرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْصُرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَقْصُرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْصُرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَقْصُرْ |
| نَحْنُ | نَقْصُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْصُرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْصُرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُقْصُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُقْصُرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | قَصُرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَصُرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | قَصُرَتْ |
| نَحْنُ | قَصُرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَصُرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | قَصُرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَقْصُرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْصُرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَقْصُرُ |
| نَحْنُ | نَقْصُرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْصُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْصُرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَقْصُرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْصُرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَقْصُرَ |
| نَحْنُ | نَقْصُرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْصُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْصُرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَقْصُرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْصُرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَقْصُرْ |
| نَحْنُ | نَقْصُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْصُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْصُرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُقْصُرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُقْصُرْنَ |