مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | قَشْد |
الْمَاضِي
| أَنَا | قَشَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَشَدْتَ |
| هُوَ / هِيَ | قَشَدَ |
| نَحْنُ | قَشَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَشَدْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | قَشَدُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَقْشُدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْشُدُ |
| هُوَ / هِيَ | يَقْشُدُ |
| نَحْنُ | نَقْشُدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْشُدُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْشُدُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَقْشُدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْشُدَ |
| هُوَ / هِيَ | يَقْشُدَ |
| نَحْنُ | نَقْشُدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْشُدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْشُدُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَقْشُدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْشُدْ |
| هُوَ / هِيَ | يَقْشُدْ |
| نَحْنُ | نَقْشُدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْشُدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْشُدُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُقْشُدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُقْشُدُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | قَشَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَشَدْتِ |
| هُوَ / هِيَ | قَشَدَتْ |
| نَحْنُ | قَشَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَشَدْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | قَشَدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَقْشُدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْشُدِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَقْشُدُ |
| نَحْنُ | نَقْشُدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْشُدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْشُدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَقْشُدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْشُدِي |
| هُوَ / هِيَ | تَقْشُدَ |
| نَحْنُ | نَقْشُدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْشُدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْشُدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَقْشُدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْشُدِي |
| هُوَ / هِيَ | تَقْشُدْ |
| نَحْنُ | نَقْشُدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْشُدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْشُدْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُقْشُدِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُقْشُدْنَ |