Conjugation of قشف
qa.ʃi.fato live in misery, to be miserable, to be wretched Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | قَشَف |
الْمَاضِي
| أَنَا | قَشِفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَشِفْتَ |
| هُوَ / هِيَ | قَشِفَ |
| نَحْنُ | قَشِفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَشِفْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | قَشِفُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَقْشَفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْشَفُ |
| هُوَ / هِيَ | يَقْشَفُ |
| نَحْنُ | نَقْشَفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْشَفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْشَفُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَقْشَفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْشَفَ |
| هُوَ / هِيَ | يَقْشَفَ |
| نَحْنُ | نَقْشَفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْشَفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْشَفُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَقْشَفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْشَفْ |
| هُوَ / هِيَ | يَقْشَفْ |
| نَحْنُ | نَقْشَفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْشَفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْشَفُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِقْشَفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِقْشَفُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | قَشِفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَشِفْتِ |
| هُوَ / هِيَ | قَشِفَتْ |
| نَحْنُ | قَشِفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَشِفْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | قَشِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَقْشَفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْشَفِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَقْشَفُ |
| نَحْنُ | نَقْشَفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْشَفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْشَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَقْشَفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْشَفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَقْشَفَ |
| نَحْنُ | نَقْشَفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْشَفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْشَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَقْشَفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْشَفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَقْشَفْ |
| نَحْنُ | نَقْشَفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْشَفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْشَفْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِقْشَفِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِقْشَفْنَ |