Conjugation of قدس
to consecrate (something) to God Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | قُدْس |
الْمَاضِي
| أَنَا | قَدُسْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَدُسْتَ |
| هُوَ / هِيَ | قَدُسَ |
| نَحْنُ | قَدُسْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَدُسْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | قَدُسُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَقْدُسُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْدُسُ |
| هُوَ / هِيَ | يَقْدُسُ |
| نَحْنُ | نَقْدُسُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْدُسُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْدُسُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَقْدُسَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْدُسَ |
| هُوَ / هِيَ | يَقْدُسَ |
| نَحْنُ | نَقْدُسَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْدُسُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْدُسُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَقْدُسْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْدُسْ |
| هُوَ / هِيَ | يَقْدُسْ |
| نَحْنُ | نَقْدُسْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْدُسُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْدُسُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُقْدُسْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُقْدُسُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | قَدُسْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَدُسْتِ |
| هُوَ / هِيَ | قَدُسَتْ |
| نَحْنُ | قَدُسْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَدُسْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | قَدُسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَقْدُسُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْدُسِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَقْدُسُ |
| نَحْنُ | نَقْدُسُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْدُسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْدُسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَقْدُسَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْدُسِي |
| هُوَ / هِيَ | تَقْدُسَ |
| نَحْنُ | نَقْدُسَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْدُسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْدُسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَقْدُسْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْدُسِي |
| هُوَ / هِيَ | تَقْدُسْ |
| نَحْنُ | نَقْدُسْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْدُسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْدُسْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُقْدُسِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُقْدُسْنَ |