Conjugation of قدر
to enable someone to something (with accusative and عَلَى) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | قُدْرَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | قَدَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَدَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | قَدَرَ |
| نَحْنُ | قَدَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَدَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | قَدَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَقْدِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْدِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَقْدِرُ |
| نَحْنُ | نَقْدِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْدِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْدِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَقْدِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْدِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَقْدِرَ |
| نَحْنُ | نَقْدِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْدِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْدِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَقْدِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْدِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَقْدِرْ |
| نَحْنُ | نَقْدِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْدِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْدِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِقْدِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِقْدِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | قَدَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَدَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | قَدَرَتْ |
| نَحْنُ | قَدَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَدَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | قَدَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَقْدِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْدِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَقْدِرُ |
| نَحْنُ | نَقْدِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْدِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْدِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَقْدِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْدِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَقْدِرَ |
| نَحْنُ | نَقْدِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْدِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْدِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَقْدِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْدِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَقْدِرْ |
| نَحْنُ | نَقْدِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْدِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْدِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِقْدِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِقْدِرْنَ |