Conjugation of قحط
to be held back, to fail to materialize (e.g. of rains) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | قَحْط |
الْمَاضِي
| أَنَا | قَحَطْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَحَطْتَ |
| هُوَ / هِيَ | قَحَطَ |
| نَحْنُ | قَحَطْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَحَطْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | قَحَطُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَقْحَطُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْحَطُ |
| هُوَ / هِيَ | يَقْحَطُ |
| نَحْنُ | نَقْحَطُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْحَطُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْحَطُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَقْحَطَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْحَطَ |
| هُوَ / هِيَ | يَقْحَطَ |
| نَحْنُ | نَقْحَطَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْحَطُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْحَطُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَقْحَطْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْحَطْ |
| هُوَ / هِيَ | يَقْحَطْ |
| نَحْنُ | نَقْحَطْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْحَطُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْحَطُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِقْحَطْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِقْحَطُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | قَحَطْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَحَطْتِ |
| هُوَ / هِيَ | قَحَطَتْ |
| نَحْنُ | قَحَطْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَحَطْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | قَحَطْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَقْحَطُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْحَطِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَقْحَطُ |
| نَحْنُ | نَقْحَطُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْحَطْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْحَطْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَقْحَطَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْحَطِي |
| هُوَ / هِيَ | تَقْحَطَ |
| نَحْنُ | نَقْحَطَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْحَطْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْحَطْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَقْحَطْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْحَطِي |
| هُوَ / هِيَ | تَقْحَطْ |
| نَحْنُ | نَقْحَطْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْحَطْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْحَطْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِقْحَطِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِقْحَطْنَ |