Conjugation of قحف
to gulp, to swallow, to bolt Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | قَحْف |
الْمَاضِي
| أَنَا | قَحَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَحَفْتَ |
| هُوَ / هِيَ | قَحَفَ |
| نَحْنُ | قَحَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَحَفْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | قَحَفُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَقْحَفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْحَفُ |
| هُوَ / هِيَ | يَقْحَفُ |
| نَحْنُ | نَقْحَفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْحَفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْحَفُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَقْحَفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْحَفَ |
| هُوَ / هِيَ | يَقْحَفَ |
| نَحْنُ | نَقْحَفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْحَفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْحَفُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَقْحَفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْحَفْ |
| هُوَ / هِيَ | يَقْحَفْ |
| نَحْنُ | نَقْحَفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْحَفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْحَفُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِقْحَفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِقْحَفُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | قَحَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَحَفْتِ |
| هُوَ / هِيَ | قَحَفَتْ |
| نَحْنُ | قَحَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَحَفْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | قَحَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَقْحَفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْحَفِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَقْحَفُ |
| نَحْنُ | نَقْحَفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْحَفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْحَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَقْحَفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْحَفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَقْحَفَ |
| نَحْنُ | نَقْحَفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْحَفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْحَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَقْحَفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْحَفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَقْحَفْ |
| نَحْنُ | نَقْحَفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْحَفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْحَفْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِقْحَفِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِقْحَفْنَ |