Conjugation of قان
to forge, to smith; to assemble, to arrange, to get together into order Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | قَيْن |
الْمَاضِي
| أَنَا | قِنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | قِنْتَ |
| هُوَ / هِيَ | قَانَ |
| نَحْنُ | قِنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قِنْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | قَانُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَقِينُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقِينُ |
| هُوَ / هِيَ | يَقِينُ |
| نَحْنُ | نَقِينُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقِينُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقِينُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَقِينَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقِينَ |
| هُوَ / هِيَ | يَقِينَ |
| نَحْنُ | نَقِينَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقِينُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَقِينُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَقِنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقِنْ |
| هُوَ / هِيَ | يَقِنْ |
| نَحْنُ | نَقِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقِينُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَقِينُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | قِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قِينُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | قِنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | قِنْتِ |
| هُوَ / هِيَ | قَانَتْ |
| نَحْنُ | قِنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قِنْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | قِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَقِينُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقِينِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَقِينُ |
| نَحْنُ | نَقِينُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَقِينَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقِينِي |
| هُوَ / هِيَ | تَقِينَ |
| نَحْنُ | نَقِينَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَقِنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقِينِي |
| هُوَ / هِيَ | تَقِنْ |
| نَحْنُ | نَقِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقِنَّ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | قِينِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قِنَّ |