Conjugation of قاوم
to withstand, to resist Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُقَاوَمَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | قَاوَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَاوَمْتَ |
| هُوَ / هِيَ | قَاوَمَ |
| نَحْنُ | قَاوَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَاوَمْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | قَاوَمُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُقَاوِمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقَاوِمُ |
| هُوَ / هِيَ | يُقَاوِمُ |
| نَحْنُ | نُقَاوِمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقَاوِمُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُقَاوِمُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُقَاوِمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقَاوِمَ |
| هُوَ / هِيَ | يُقَاوِمَ |
| نَحْنُ | نُقَاوِمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقَاوِمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُقَاوِمُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُقَاوِمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقَاوِمْ |
| هُوَ / هِيَ | يُقَاوِمْ |
| نَحْنُ | نُقَاوِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقَاوِمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُقَاوِمُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَاوِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَاوِمُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | قَاوَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَاوَمْتِ |
| هُوَ / هِيَ | قَاوَمَتْ |
| نَحْنُ | قَاوَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَاوَمْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | قَاوَمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُقَاوِمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقَاوِمِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُقَاوِمُ |
| نَحْنُ | نُقَاوِمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقَاوِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُقَاوِمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُقَاوِمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقَاوِمِي |
| هُوَ / هِيَ | تُقَاوِمَ |
| نَحْنُ | نُقَاوِمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقَاوِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُقَاوِمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُقَاوِمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقَاوِمِي |
| هُوَ / هِيَ | تُقَاوِمْ |
| نَحْنُ | نُقَاوِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقَاوِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُقَاوِمْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَاوِمِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَاوِمْنَ |