Conjugation of قاس
to infer from analogy, to analogize Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | قَيْس |
الْمَاضِي
| أَنَا | قِسْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | قِسْتَ |
| هُوَ / هِيَ | قَاسَ |
| نَحْنُ | قِسْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قِسْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | قَاسُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَقِيسُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقِيسُ |
| هُوَ / هِيَ | يَقِيسُ |
| نَحْنُ | نَقِيسُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقِيسُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقِيسُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَقِيسَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقِيسَ |
| هُوَ / هِيَ | يَقِيسَ |
| نَحْنُ | نَقِيسَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقِيسُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَقِيسُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَقِسْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقِسْ |
| هُوَ / هِيَ | يَقِسْ |
| نَحْنُ | نَقِسْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقِيسُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَقِيسُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | قِسْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قِيسُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | قِسْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | قِسْتِ |
| هُوَ / هِيَ | قَاسَتْ |
| نَحْنُ | قِسْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قِسْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | قِسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَقِيسُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقِيسِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَقِيسُ |
| نَحْنُ | نَقِيسُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقِسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقِسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَقِيسَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقِيسِي |
| هُوَ / هِيَ | تَقِيسَ |
| نَحْنُ | نَقِيسَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقِسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقِسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَقِسْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقِيسِي |
| هُوَ / هِيَ | تَقِسْ |
| نَحْنُ | نَقِسْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقِسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقِسْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | قِيسِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قِسْنَ |