Conjugation of فرس
to maul, to tear up, to tatter Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | فَرْس |
الْمَاضِي
| أَنَا | فَرَسْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | فَرَسْتَ |
| هُوَ / هِيَ | فَرَسَ |
| نَحْنُ | فَرَسْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | فَرَسْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | فَرَسُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَفْرِسُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفْرِسُ |
| هُوَ / هِيَ | يَفْرِسُ |
| نَحْنُ | نَفْرِسُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفْرِسُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَفْرِسُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَفْرِسَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفْرِسَ |
| هُوَ / هِيَ | يَفْرِسَ |
| نَحْنُ | نَفْرِسَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفْرِسُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَفْرِسُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَفْرِسْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفْرِسْ |
| هُوَ / هِيَ | يَفْرِسْ |
| نَحْنُ | نَفْرِسْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفْرِسُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَفْرِسُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِفْرِسْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِفْرِسُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | فَرَسْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | فَرَسْتِ |
| هُوَ / هِيَ | فَرَسَتْ |
| نَحْنُ | فَرَسْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | فَرَسْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | فَرَسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَفْرِسُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفْرِسِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَفْرِسُ |
| نَحْنُ | نَفْرِسُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفْرِسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَفْرِسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَفْرِسَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفْرِسِي |
| هُوَ / هِيَ | تَفْرِسَ |
| نَحْنُ | نَفْرِسَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفْرِسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَفْرِسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَفْرِسْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفْرِسِي |
| هُوَ / هِيَ | تَفْرِسْ |
| نَحْنُ | نَفْرِسْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفْرِسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَفْرِسْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِفْرِسِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِفْرِسْنَ |