Conjugation of فرص
to slit, to make a lengthwise cut in, to rip Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | فَرْص |
الْمَاضِي
| أَنَا | فَرَصْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | فَرَصْتَ |
| هُوَ / هِيَ | فَرَصَ |
| نَحْنُ | فَرَصْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | فَرَصْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | فَرَصُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَفْرُصُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفْرُصُ |
| هُوَ / هِيَ | يَفْرُصُ |
| نَحْنُ | نَفْرُصُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفْرُصُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَفْرُصُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَفْرُصَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفْرُصَ |
| هُوَ / هِيَ | يَفْرُصَ |
| نَحْنُ | نَفْرُصَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفْرُصُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَفْرُصُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَفْرُصْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفْرُصْ |
| هُوَ / هِيَ | يَفْرُصْ |
| نَحْنُ | نَفْرُصْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفْرُصُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَفْرُصُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُفْرُصْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُفْرُصُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | فَرَصْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | فَرَصْتِ |
| هُوَ / هِيَ | فَرَصَتْ |
| نَحْنُ | فَرَصْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | فَرَصْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | فَرَصْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَفْرُصُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفْرُصِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَفْرُصُ |
| نَحْنُ | نَفْرُصُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفْرُصْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَفْرُصْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَفْرُصَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفْرُصِي |
| هُوَ / هِيَ | تَفْرُصَ |
| نَحْنُ | نَفْرُصَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفْرُصْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَفْرُصْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَفْرُصْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفْرُصِي |
| هُوَ / هِيَ | تَفْرُصْ |
| نَحْنُ | نَفْرُصْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفْرُصْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَفْرُصْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُفْرُصِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُفْرُصْنَ |