Conjugation of فجع
fa.d͡ʒa.ʕato shock, to afflict, to distress, to cause to suffer grief Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | فَجْع |
الْمَاضِي
| أَنَا | فَجَعْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | فَجَعْتَ |
| هُوَ / هِيَ | فَجَعَ |
| نَحْنُ | فَجَعْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | فَجَعْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | فَجَعُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَفْجَعُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفْجَعُ |
| هُوَ / هِيَ | يَفْجَعُ |
| نَحْنُ | نَفْجَعُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفْجَعُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَفْجَعُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَفْجَعَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفْجَعَ |
| هُوَ / هِيَ | يَفْجَعَ |
| نَحْنُ | نَفْجَعَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفْجَعُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَفْجَعُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَفْجَعْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفْجَعْ |
| هُوَ / هِيَ | يَفْجَعْ |
| نَحْنُ | نَفْجَعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفْجَعُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَفْجَعُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِفْجَعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِفْجَعُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | فَجَعْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | فَجَعْتِ |
| هُوَ / هِيَ | فَجَعَتْ |
| نَحْنُ | فَجَعْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | فَجَعْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | فَجَعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَفْجَعُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفْجَعِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَفْجَعُ |
| نَحْنُ | نَفْجَعُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفْجَعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَفْجَعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَفْجَعَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفْجَعِي |
| هُوَ / هِيَ | تَفْجَعَ |
| نَحْنُ | نَفْجَعَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفْجَعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَفْجَعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَفْجَعْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفْجَعِي |
| هُوَ / هِيَ | تَفْجَعْ |
| نَحْنُ | نَفْجَعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفْجَعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَفْجَعْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِفْجَعِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِفْجَعْنَ |