Conjugation of فتك
fa.ta.kato kill by a surprise attack, to assassinate (+ بِـ) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | فَتْك |
الْمَاضِي
| أَنَا | فَتَكْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | فَتَكْتَ |
| هُوَ / هِيَ | فَتَكَ |
| نَحْنُ | فَتَكْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | فَتَكْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | فَتَكُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَفْتِكُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفْتِكُ |
| هُوَ / هِيَ | يَفْتِكُ |
| نَحْنُ | نَفْتِكُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفْتِكُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَفْتِكُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَفْتِكَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفْتِكَ |
| هُوَ / هِيَ | يَفْتِكَ |
| نَحْنُ | نَفْتِكَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفْتِكُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَفْتِكُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَفْتِكْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفْتِكْ |
| هُوَ / هِيَ | يَفْتِكْ |
| نَحْنُ | نَفْتِكْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفْتِكُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَفْتِكُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِفْتِكْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِفْتِكُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | فَتَكْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | فَتَكْتِ |
| هُوَ / هِيَ | فَتَكَتْ |
| نَحْنُ | فَتَكْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | فَتَكْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | فَتَكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَفْتِكُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفْتِكِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَفْتِكُ |
| نَحْنُ | نَفْتِكُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفْتِكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَفْتِكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَفْتِكَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفْتِكِي |
| هُوَ / هِيَ | تَفْتِكَ |
| نَحْنُ | نَفْتِكَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفْتِكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَفْتِكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَفْتِكْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفْتِكِي |
| هُوَ / هِيَ | تَفْتِكْ |
| نَحْنُ | نَفْتِكْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفْتِكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَفْتِكْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِفْتِكِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِفْتِكْنَ |