Conjugation of فتن
to persecute, to victimize, to oppress; to torture (in order to forcibly convert or impose a particular ideology, for example) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | فَتْن |
الْمَاضِي
| أَنَا | فَتَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | فَتَنْتَ |
| هُوَ / هِيَ | فَتَنَ |
| نَحْنُ | فَتَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | فَتَنْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | فَتَنُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَفْتِنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفْتِنُ |
| هُوَ / هِيَ | يَفْتِنُ |
| نَحْنُ | نَفْتِنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفْتِنُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَفْتِنُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَفْتِنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفْتِنَ |
| هُوَ / هِيَ | يَفْتِنَ |
| نَحْنُ | نَفْتِنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفْتِنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَفْتِنُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَفْتِنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفْتِنْ |
| هُوَ / هِيَ | يَفْتِنْ |
| نَحْنُ | نَفْتِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفْتِنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَفْتِنُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِفْتِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِفْتِنُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | فَتَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | فَتَنْتِ |
| هُوَ / هِيَ | فَتَنَتْ |
| نَحْنُ | فَتَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | فَتَنْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | فَتَنَّ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَفْتِنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفْتِنِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَفْتِنُ |
| نَحْنُ | نَفْتِنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفْتِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَفْتِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَفْتِنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفْتِنِي |
| هُوَ / هِيَ | تَفْتِنَ |
| نَحْنُ | نَفْتِنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفْتِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَفْتِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَفْتِنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفْتِنِي |
| هُوَ / هِيَ | تَفْتِنْ |
| نَحْنُ | نَفْتِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفْتِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَفْتِنَّ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِفْتِنِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِفْتِنَّ |