Conjugation of غن
ɣan.nato pronounce through the nose, to speak in a nasal voice, to hum Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | غَنّ |
الْمَاضِي
| أَنَا | غَنِنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | غَنِنْتَ |
| هُوَ / هِيَ | غَنَّ |
| نَحْنُ | غَنِنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | غَنِنْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | غَنُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَغَنُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَغَنُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَغَنُّ |
| نَحْنُ | نَغَنُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَغَنُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَغَنُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَغَنَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَغَنَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَغَنَّ |
| نَحْنُ | نَغَنَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَغَنُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَغَنُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَغَنَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَغَنَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَغَنَّ |
| نَحْنُ | نَغَنَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَغَنُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَغَنُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | غَنَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | غَنُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | غَنِنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | غَنِنْتِ |
| هُوَ / هِيَ | غَنَّتْ |
| نَحْنُ | غَنِنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | غَنِنْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | غَنِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَغَنُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَغَنِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَغَنُّ |
| نَحْنُ | نَغَنُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَغْنَنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَغْنَنَّ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَغَنَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَغَنِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَغَنَّ |
| نَحْنُ | نَغَنَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَغْنَنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَغْنَنَّ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَغَنَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَغَنِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَغَنَّ |
| نَحْنُ | نَغَنَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَغْنَنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَغْنَنَّ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | غَنِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِغْنَنَّ |