Conjugation of عير
to denounce (someone) as dishonorable or shameful for (something), to shame; to defame; to besmirch; to stigmatize Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَعْيِير |
الْمَاضِي
| أَنَا | عَيَّرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَيَّرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | عَيَّرَ |
| نَحْنُ | عَيَّرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَيَّرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | عَيَّرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُعَيِّرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَيِّرُ |
| هُوَ / هِيَ | يُعَيِّرُ |
| نَحْنُ | نُعَيِّرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَيِّرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَيِّرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُعَيِّرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَيِّرَ |
| هُوَ / هِيَ | يُعَيِّرَ |
| نَحْنُ | نُعَيِّرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَيِّرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَيِّرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُعَيِّرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَيِّرْ |
| هُوَ / هِيَ | يُعَيِّرْ |
| نَحْنُ | نُعَيِّرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَيِّرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَيِّرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَيِّرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَيِّرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | عَيَّرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَيَّرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | عَيَّرَتْ |
| نَحْنُ | عَيَّرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَيَّرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | عَيَّرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُعَيِّرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَيِّرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُعَيِّرُ |
| نَحْنُ | نُعَيِّرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَيِّرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَيِّرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُعَيِّرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَيِّرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُعَيِّرَ |
| نَحْنُ | نُعَيِّرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَيِّرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَيِّرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُعَيِّرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَيِّرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُعَيِّرْ |
| نَحْنُ | نُعَيِّرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَيِّرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَيِّرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَيِّرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَيِّرْنَ |