Conjugation of عين
ʕaj.ja.nato allocate, to allot, to apportion, to earmark, to itemize, to set aside Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَعْيِين |
الْمَاضِي
| أَنَا | عَيَّنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَيَّنْتَ |
| هُوَ / هِيَ | عَيَّنَ |
| نَحْنُ | عَيَّنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَيَّنْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | عَيَّنُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُعَيِّنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَيِّنُ |
| هُوَ / هِيَ | يُعَيِّنُ |
| نَحْنُ | نُعَيِّنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَيِّنُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَيِّنُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُعَيِّنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَيِّنَ |
| هُوَ / هِيَ | يُعَيِّنَ |
| نَحْنُ | نُعَيِّنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَيِّنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَيِّنُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُعَيِّنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَيِّنْ |
| هُوَ / هِيَ | يُعَيِّنْ |
| نَحْنُ | نُعَيِّنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَيِّنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَيِّنُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَيِّنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَيِّنُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | عَيَّنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَيَّنْتِ |
| هُوَ / هِيَ | عَيَّنَتْ |
| نَحْنُ | عَيَّنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَيَّنْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | عَيَّنَّ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُعَيِّنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَيِّنِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُعَيِّنُ |
| نَحْنُ | نُعَيِّنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَيِّنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَيِّنَّ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُعَيِّنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَيِّنِي |
| هُوَ / هِيَ | تُعَيِّنَ |
| نَحْنُ | نُعَيِّنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَيِّنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَيِّنَّ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُعَيِّنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَيِّنِي |
| هُوَ / هِيَ | تُعَيِّنْ |
| نَحْنُ | نُعَيِّنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَيِّنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَيِّنَّ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَيِّنِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَيِّنَّ |