Conjugation of عكرش
to rush off, to expediate Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | عَكْرَشَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | عَكْرَشْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَكْرَشْتَ |
| هُوَ / هِيَ | عَكْرَشَ |
| نَحْنُ | عَكْرَشْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَكْرَشْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | عَكْرَشُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُعَكْرِشُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَكْرِشُ |
| هُوَ / هِيَ | يُعَكْرِشُ |
| نَحْنُ | نُعَكْرِشُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَكْرِشُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَكْرِشُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُعَكْرِشَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَكْرِشَ |
| هُوَ / هِيَ | يُعَكْرِشَ |
| نَحْنُ | نُعَكْرِشَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَكْرِشُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَكْرِشُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُعَكْرِشْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَكْرِشْ |
| هُوَ / هِيَ | يُعَكْرِشْ |
| نَحْنُ | نُعَكْرِشْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَكْرِشُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَكْرِشُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَكْرِشْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَكْرِشُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | عَكْرَشْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَكْرَشْتِ |
| هُوَ / هِيَ | عَكْرَشَتْ |
| نَحْنُ | عَكْرَشْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَكْرَشْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | عَكْرَشْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُعَكْرِشُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَكْرِشِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُعَكْرِشُ |
| نَحْنُ | نُعَكْرِشُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَكْرِشْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَكْرِشْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُعَكْرِشَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَكْرِشِي |
| هُوَ / هِيَ | تُعَكْرِشَ |
| نَحْنُ | نُعَكْرِشَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَكْرِشْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَكْرِشْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُعَكْرِشْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَكْرِشِي |
| هُوَ / هِيَ | تُعَكْرِشْ |
| نَحْنُ | نُعَكْرِشْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَكْرِشْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَكْرِشْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَكْرِشِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَكْرِشْنَ |