Conjugation of عكنن
to upset, to disturb, to irritate (على someone) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | عَكْنَنَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | عَكْنَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَكْنَنْتَ |
| هُوَ / هِيَ | عَكْنَنَ |
| نَحْنُ | عَكْنَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَكْنَنْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | عَكْنَنُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُعَكْنِنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَكْنِنُ |
| هُوَ / هِيَ | يُعَكْنِنُ |
| نَحْنُ | نُعَكْنِنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَكْنِنُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَكْنِنُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُعَكْنِنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَكْنِنَ |
| هُوَ / هِيَ | يُعَكْنِنَ |
| نَحْنُ | نُعَكْنِنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَكْنِنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَكْنِنُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُعَكْنِنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَكْنِنْ |
| هُوَ / هِيَ | يُعَكْنِنْ |
| نَحْنُ | نُعَكْنِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَكْنِنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَكْنِنُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَكْنِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَكْنِنُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | عَكْنَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَكْنَنْتِ |
| هُوَ / هِيَ | عَكْنَنَتْ |
| نَحْنُ | عَكْنَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَكْنَنْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | عَكْنَنَّ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُعَكْنِنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَكْنِنِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُعَكْنِنُ |
| نَحْنُ | نُعَكْنِنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَكْنِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَكْنِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُعَكْنِنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَكْنِنِي |
| هُوَ / هِيَ | تُعَكْنِنَ |
| نَحْنُ | نُعَكْنِنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَكْنِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَكْنِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُعَكْنِنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَكْنِنِي |
| هُوَ / هِيَ | تُعَكْنِنْ |
| نَحْنُ | نُعَكْنِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَكْنِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَكْنِنَّ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَكْنِنِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَكْنِنَّ |