Conjugation of عصف
ʕa.sˤa.fato ravage, to plague, to rupture on, to hit, to overtake Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | عَصْف |
الْمَاضِي
| أَنَا | عَصَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَصَفْتَ |
| هُوَ / هِيَ | عَصَفَ |
| نَحْنُ | عَصَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَصَفْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | عَصَفُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَعْصِفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعْصِفُ |
| هُوَ / هِيَ | يَعْصِفُ |
| نَحْنُ | نَعْصِفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْصِفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْصِفُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَعْصِفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعْصِفَ |
| هُوَ / هِيَ | يَعْصِفَ |
| نَحْنُ | نَعْصِفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْصِفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْصِفُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَعْصِفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعْصِفْ |
| هُوَ / هِيَ | يَعْصِفْ |
| نَحْنُ | نَعْصِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْصِفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْصِفُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِعْصِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِعْصِفُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | عَصَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَصَفْتِ |
| هُوَ / هِيَ | عَصَفَتْ |
| نَحْنُ | عَصَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَصَفْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | عَصَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَعْصِفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعْصِفِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَعْصِفُ |
| نَحْنُ | نَعْصِفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْصِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْصِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَعْصِفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعْصِفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَعْصِفَ |
| نَحْنُ | نَعْصِفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْصِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْصِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَعْصِفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعْصِفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَعْصِفْ |
| نَحْنُ | نَعْصِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْصِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْصِفْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِعْصِفِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِعْصِفْنَ |