Conjugation of عض
ʕadˤ.dˤato bite upon one's self (in expression of remorse or anger) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | عَضّ |
الْمَاضِي
| أَنَا | عَضِضْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَضِضْتَ |
| هُوَ / هِيَ | عَضَّ |
| نَحْنُ | عَضِضْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَضِضْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | عَضُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَعَضُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعَضُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَعَضُّ |
| نَحْنُ | نَعَضُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعَضُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعَضُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَعَضَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعَضَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَعَضَّ |
| نَحْنُ | نَعَضَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعَضُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَعَضُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَعَضَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعَضَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَعَضَّ |
| نَحْنُ | نَعَضَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعَضُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَعَضُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَضَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَضُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | عَضِضْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَضِضْتِ |
| هُوَ / هِيَ | عَضَّتْ |
| نَحْنُ | عَضِضْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَضِضْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | عَضِضْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَعَضُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعَضِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَعَضُّ |
| نَحْنُ | نَعَضُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْضَضْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْضَضْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَعَضَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعَضِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَعَضَّ |
| نَحْنُ | نَعَضَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْضَضْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْضَضْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَعَضَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعَضِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَعَضَّ |
| نَحْنُ | نَعَضَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْضَضْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْضَضْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَضِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِعْضَضْنَ |