مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُعَانَاة |
الْمَاضِي
| أَنَا | عَانَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَانَيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | عَانَى |
| نَحْنُ | عَانَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَانَيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | عَانَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُعَانِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَانِي |
| هُوَ / هِيَ | يُعَانِي |
| نَحْنُ | نُعَانِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَانُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَانُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُعَانِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَانِيَ |
| هُوَ / هِيَ | يُعَانِيَ |
| نَحْنُ | نُعَانِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَانُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَانُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُعَانِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَانِ |
| هُوَ / هِيَ | يُعَانِ |
| نَحْنُ | نُعَانِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَانُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَانُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَانِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَانُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | عَانَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَانَيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | عَانَتْ |
| نَحْنُ | عَانَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَانَيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | عَانَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُعَانِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَانِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُعَانِي |
| نَحْنُ | نُعَانِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَانِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَانِينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُعَانِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَانِي |
| هُوَ / هِيَ | تُعَانِيَ |
| نَحْنُ | نُعَانِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَانِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَانِينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُعَانِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَانِي |
| هُوَ / هِيَ | تُعَانِ |
| نَحْنُ | نُعَانِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَانِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَانِينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَانِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَانِينَ |