Conjugation of طفأ
to extinguish, to put out (a fire) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | طُفُوؤ |
الْمَاضِي
| أَنَا | طَفَأْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | طَفَأْتَ |
| هُوَ / هِيَ | طَفَأَ |
| نَحْنُ | طَفَأْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | طَفَأْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | طَفَؤُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَطْفَأُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَطْفَأُ |
| هُوَ / هِيَ | يَطْفَأُ |
| نَحْنُ | نَطْفَأُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَطْفَؤُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَطْفَؤُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَطْفَأَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَطْفَأَ |
| هُوَ / هِيَ | يَطْفَأَ |
| نَحْنُ | نَطْفَأَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَطْفَؤُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَطْفَؤُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَطْفَأْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَطْفَأْ |
| هُوَ / هِيَ | يَطْفَأْ |
| نَحْنُ | نَطْفَأْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَطْفَؤُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَطْفَؤُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِطْفَأْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِطْفَؤُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | طَفَأْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | طَفَأْتِ |
| هُوَ / هِيَ | طَفَأَتْ |
| نَحْنُ | طَفَأْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | طَفَأْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | طَفَأْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَطْفَأُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَطْفَئِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَطْفَأُ |
| نَحْنُ | نَطْفَأُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَطْفَأْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَطْفَأْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَطْفَأَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَطْفَئِي |
| هُوَ / هِيَ | تَطْفَأَ |
| نَحْنُ | نَطْفَأَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَطْفَأْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَطْفَأْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَطْفَأْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَطْفَئِي |
| هُوَ / هِيَ | تَطْفَأْ |
| نَحْنُ | نَطْفَأْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَطْفَأْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَطْفَأْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِطْفَئِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِطْفَأْنَ |