Conjugation of طفق
to begin (with directly following non-past) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | طَفَق |
الْمَاضِي
| أَنَا | طَفِقْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | طَفِقْتَ |
| هُوَ / هِيَ | طَفِقَ |
| نَحْنُ | طَفِقْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | طَفِقْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | طَفِقُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَطْفَقُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَطْفَقُ |
| هُوَ / هِيَ | يَطْفَقُ |
| نَحْنُ | نَطْفَقُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَطْفَقُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَطْفَقُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَطْفَقَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَطْفَقَ |
| هُوَ / هِيَ | يَطْفَقَ |
| نَحْنُ | نَطْفَقَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَطْفَقُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَطْفَقُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَطْفَقْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَطْفَقْ |
| هُوَ / هِيَ | يَطْفَقْ |
| نَحْنُ | نَطْفَقْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَطْفَقُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَطْفَقُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِطْفَقْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِطْفَقُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | طَفِقْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | طَفِقْتِ |
| هُوَ / هِيَ | طَفِقَتْ |
| نَحْنُ | طَفِقْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | طَفِقْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | طَفِقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَطْفَقُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَطْفَقِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَطْفَقُ |
| نَحْنُ | نَطْفَقُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَطْفَقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَطْفَقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَطْفَقَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَطْفَقِي |
| هُوَ / هِيَ | تَطْفَقَ |
| نَحْنُ | نَطْفَقَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَطْفَقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَطْفَقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَطْفَقْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَطْفَقِي |
| هُوَ / هِيَ | تَطْفَقْ |
| نَحْنُ | نَطْفَقْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَطْفَقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَطْفَقْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِطْفَقِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِطْفَقْنَ |