Conjugation of صلي
to abate, to come to an end (of one's suffering) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | صَلًى |
الْمَاضِي
| أَنَا | صَلِيتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | صَلِيتَ |
| هُوَ / هِيَ | صَلِيَ |
| نَحْنُ | صَلِينَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صَلِيتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | صَلُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَصْلَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْلَى |
| هُوَ / هِيَ | يَصْلَى |
| نَحْنُ | نَصْلَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْلَوْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْلَوْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَصْلَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْلَى |
| هُوَ / هِيَ | يَصْلَى |
| نَحْنُ | نَصْلَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْلَوْا |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْلَوْا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَصْلَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْلَ |
| هُوَ / هِيَ | يَصْلَ |
| نَحْنُ | نَصْلَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْلَوْا |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْلَوْا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِصْلَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِصْلَوْا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | صَلِيتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | صَلِيتِ |
| هُوَ / هِيَ | صَلِيَتْ |
| نَحْنُ | صَلِينَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صَلِيتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | صَلِينَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَصْلَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْلَيْنَ |
| هُوَ / هِيَ | تَصْلَى |
| نَحْنُ | نَصْلَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْلَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْلَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَصْلَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْلَيْ |
| هُوَ / هِيَ | تَصْلَى |
| نَحْنُ | نَصْلَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْلَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْلَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَصْلَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْلَيْ |
| هُوَ / هِيَ | تَصْلَ |
| نَحْنُ | نَصْلَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْلَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْلَيْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِصْلَيْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِصْلَيْنَ |