Conjugation of صمت
to be silent, to be taciturn, to hold one's tongue, to hush up, to be quiet, to become quiet Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | صَمْت |
الْمَاضِي
| أَنَا | صَمَتُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | صَمَتَّ |
| هُوَ / هِيَ | صَمَتَ |
| نَحْنُ | صَمَتْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صَمَتُّمْ |
| هُمْ / هُنَّ | صَمَتُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَصْمُتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْمُتُ |
| هُوَ / هِيَ | يَصْمُتُ |
| نَحْنُ | نَصْمُتُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْمُتُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْمُتُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَصْمُتَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْمُتَ |
| هُوَ / هِيَ | يَصْمُتَ |
| نَحْنُ | نَصْمُتَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْمُتُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْمُتُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَصْمُتْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْمُتْ |
| هُوَ / هِيَ | يَصْمُتْ |
| نَحْنُ | نَصْمُتْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْمُتُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْمُتُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُصْمُتْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُصْمُتُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | صَمَتُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | صَمَتِّ |
| هُوَ / هِيَ | صَمَتَتْ |
| نَحْنُ | صَمَتْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صَمَتُّنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | صَمَتْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَصْمُتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْمُتِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَصْمُتُ |
| نَحْنُ | نَصْمُتُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْمُتْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْمُتْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَصْمُتَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْمُتِي |
| هُوَ / هِيَ | تَصْمُتَ |
| نَحْنُ | نَصْمُتَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْمُتْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْمُتْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَصْمُتْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْمُتِي |
| هُوَ / هِيَ | تَصْمُتْ |
| نَحْنُ | نَصْمُتْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْمُتْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْمُتْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُصْمُتِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُصْمُتْنَ |