Conjugation of صفق
to be insolent, to be cheeky, to be impertinent, to be impolite Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | صَفْق |
الْمَاضِي
| أَنَا | صَفَقْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | صَفَقْتَ |
| هُوَ / هِيَ | صَفَقَ |
| نَحْنُ | صَفَقْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صَفَقْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | صَفَقُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَصْفِقُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْفِقُ |
| هُوَ / هِيَ | يَصْفِقُ |
| نَحْنُ | نَصْفِقُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْفِقُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْفِقُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَصْفِقَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْفِقَ |
| هُوَ / هِيَ | يَصْفِقَ |
| نَحْنُ | نَصْفِقَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْفِقُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْفِقُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَصْفِقْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْفِقْ |
| هُوَ / هِيَ | يَصْفِقْ |
| نَحْنُ | نَصْفِقْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْفِقُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْفِقُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِصْفِقْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِصْفِقُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | صَفَقْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | صَفَقْتِ |
| هُوَ / هِيَ | صَفَقَتْ |
| نَحْنُ | صَفَقْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صَفَقْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | صَفَقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَصْفِقُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْفِقِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَصْفِقُ |
| نَحْنُ | نَصْفِقُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْفِقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْفِقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَصْفِقَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْفِقِي |
| هُوَ / هِيَ | تَصْفِقَ |
| نَحْنُ | نَصْفِقَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْفِقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْفِقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَصْفِقْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْفِقِي |
| هُوَ / هِيَ | تَصْفِقْ |
| نَحْنُ | نَصْفِقْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْفِقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْفِقْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِصْفِقِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِصْفِقْنَ |