مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَصْفِيَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | صَفَّيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | صَفَّيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | صَفَّى |
| نَحْنُ | صَفَّيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صَفَّيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | صَفَّوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُصَفِّي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُصَفِّي |
| هُوَ / هِيَ | يُصَفِّي |
| نَحْنُ | نُصَفِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُصَفُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُصَفُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُصَفِّيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُصَفِّيَ |
| هُوَ / هِيَ | يُصَفِّيَ |
| نَحْنُ | نُصَفِّيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُصَفُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُصَفُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُصَفِّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُصَفِّ |
| هُوَ / هِيَ | يُصَفِّ |
| نَحْنُ | نُصَفِّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُصَفُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُصَفُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | صَفِّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صَفُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | صَفَّيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | صَفَّيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | صَفَّتْ |
| نَحْنُ | صَفَّيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صَفَّيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | صَفَّيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُصَفِّي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُصَفِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُصَفِّي |
| نَحْنُ | نُصَفِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُصَفِّينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُصَفِّينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُصَفِّيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُصَفِّي |
| هُوَ / هِيَ | تُصَفِّيَ |
| نَحْنُ | نُصَفِّيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُصَفِّينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُصَفِّينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُصَفِّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُصَفِّي |
| هُوَ / هِيَ | تُصَفِّ |
| نَحْنُ | نُصَفِّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُصَفِّينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُصَفِّينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | صَفِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صَفِّينَ |