Conjugation of صغر
sˤa.ɣu.rato make diminutive, to change into the diminutive form Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | صِغَر |
الْمَاضِي
| أَنَا | صَغُرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | صَغُرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | صَغُرَ |
| نَحْنُ | صَغُرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صَغُرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | صَغُرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَصْغُرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْغُرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَصْغُرُ |
| نَحْنُ | نَصْغُرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْغُرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْغُرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَصْغُرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْغُرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَصْغُرَ |
| نَحْنُ | نَصْغُرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْغُرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْغُرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَصْغُرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْغُرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَصْغُرْ |
| نَحْنُ | نَصْغُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْغُرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْغُرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُصْغُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُصْغُرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | صَغُرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | صَغُرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | صَغُرَتْ |
| نَحْنُ | صَغُرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صَغُرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | صَغُرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَصْغُرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْغُرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَصْغُرُ |
| نَحْنُ | نَصْغُرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْغُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْغُرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَصْغُرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْغُرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَصْغُرَ |
| نَحْنُ | نَصْغُرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْغُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْغُرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَصْغُرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْغُرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَصْغُرْ |
| نَحْنُ | نَصْغُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْغُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْغُرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُصْغُرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُصْغُرْنَ |