Conjugation of صغا
to incline one's ear, to hearken, to listen Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | صَغْو |
الْمَاضِي
| أَنَا | صَغَوْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | صَغَوْتَ |
| هُوَ / هِيَ | صَغَا |
| نَحْنُ | صَغَوْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صَغَوْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | صَغَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَصْغُو |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْغُو |
| هُوَ / هِيَ | يَصْغُو |
| نَحْنُ | نَصْغُو |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْغُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْغُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَصْغُوَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْغُوَ |
| هُوَ / هِيَ | يَصْغُوَ |
| نَحْنُ | نَصْغُوَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْغُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْغُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَصْغُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْغُ |
| هُوَ / هِيَ | يَصْغُ |
| نَحْنُ | نَصْغُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْغُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْغُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُصْغُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُصْغُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | صَغَوْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | صَغَوْتِ |
| هُوَ / هِيَ | صَغَتْ |
| نَحْنُ | صَغَوْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صَغَوْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | صَغَوْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَصْغُو |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْغِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَصْغُو |
| نَحْنُ | نَصْغُو |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْغُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْغُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَصْغُوَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْغِي |
| هُوَ / هِيَ | تَصْغُوَ |
| نَحْنُ | نَصْغُوَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْغُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْغُونَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَصْغُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْغِي |
| هُوَ / هِيَ | تَصْغُ |
| نَحْنُ | نَصْغُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْغُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْغُونَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُصْغِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُصْغُونَ |