Conjugation of صرح
to say one's opinion openly, to declare, to announce (بِ (bi) something) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | صَرْح |
الْمَاضِي
| أَنَا | صَرَحْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | صَرَحْتَ |
| هُوَ / هِيَ | صَرَحَ |
| نَحْنُ | صَرَحْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صَرَحْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | صَرَحُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَصْرَحُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْرَحُ |
| هُوَ / هِيَ | يَصْرَحُ |
| نَحْنُ | نَصْرَحُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْرَحُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْرَحُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَصْرَحَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْرَحَ |
| هُوَ / هِيَ | يَصْرَحَ |
| نَحْنُ | نَصْرَحَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْرَحُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْرَحُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَصْرَحْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْرَحْ |
| هُوَ / هِيَ | يَصْرَحْ |
| نَحْنُ | نَصْرَحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْرَحُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْرَحُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِصْرَحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِصْرَحُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | صَرَحْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | صَرَحْتِ |
| هُوَ / هِيَ | صَرَحَتْ |
| نَحْنُ | صَرَحْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صَرَحْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | صَرَحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَصْرَحُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْرَحِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَصْرَحُ |
| نَحْنُ | نَصْرَحُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْرَحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْرَحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَصْرَحَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْرَحِي |
| هُوَ / هِيَ | تَصْرَحَ |
| نَحْنُ | نَصْرَحَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْرَحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْرَحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَصْرَحْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْرَحِي |
| هُوَ / هِيَ | تَصْرَحْ |
| نَحْنُ | نَصْرَحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْرَحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْرَحْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِصْرَحِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِصْرَحْنَ |