Conjugation of صرخ
to scream, to shout, to shriek Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | صُرَاخ |
الْمَاضِي
| أَنَا | صَرَخْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | صَرَخْتَ |
| هُوَ / هِيَ | صَرَخَ |
| نَحْنُ | صَرَخْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صَرَخْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | صَرَخُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَصْرُخُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْرُخُ |
| هُوَ / هِيَ | يَصْرُخُ |
| نَحْنُ | نَصْرُخُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْرُخُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْرُخُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَصْرُخَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْرُخَ |
| هُوَ / هِيَ | يَصْرُخَ |
| نَحْنُ | نَصْرُخَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْرُخُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْرُخُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَصْرُخْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْرُخْ |
| هُوَ / هِيَ | يَصْرُخْ |
| نَحْنُ | نَصْرُخْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْرُخُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْرُخُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُصْرُخْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُصْرُخُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | صَرَخْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | صَرَخْتِ |
| هُوَ / هِيَ | صَرَخَتْ |
| نَحْنُ | صَرَخْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صَرَخْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | صَرَخْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَصْرُخُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْرُخِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَصْرُخُ |
| نَحْنُ | نَصْرُخُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْرُخْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْرُخْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَصْرُخَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْرُخِي |
| هُوَ / هِيَ | تَصْرُخَ |
| نَحْنُ | نَصْرُخَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْرُخْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْرُخْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَصْرُخْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْرُخِي |
| هُوَ / هِيَ | تَصْرُخْ |
| نَحْنُ | نَصْرُخْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْرُخْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْرُخْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُصْرُخِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُصْرُخْنَ |