مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَشْيِيء |
الْمَاضِي
| أَنَا | شَيَّأْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | شَيَّأْتَ |
| هُوَ / هِيَ | شَيَّأَ |
| نَحْنُ | شَيَّأْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شَيَّأْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | شَيَّؤُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُشَيِّئُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُشَيِّئُ |
| هُوَ / هِيَ | يُشَيِّئُ |
| نَحْنُ | نُشَيِّئُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُشَيِّئُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُشَيِّئُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُشَيِّئَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُشَيِّئَ |
| هُوَ / هِيَ | يُشَيِّئَ |
| نَحْنُ | نُشَيِّئَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُشَيِّئُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُشَيِّئُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُشَيِّئْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُشَيِّئْ |
| هُوَ / هِيَ | يُشَيِّئْ |
| نَحْنُ | نُشَيِّئْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُشَيِّئُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُشَيِّئُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | شَيِّئْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شَيِّئُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | شَيَّأْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | شَيَّأْتِ |
| هُوَ / هِيَ | شَيَّأَتْ |
| نَحْنُ | شَيَّأْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شَيَّأْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | شَيَّأْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُشَيِّئُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُشَيِّئِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُشَيِّئُ |
| نَحْنُ | نُشَيِّئُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُشَيِّئْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُشَيِّئْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُشَيِّئَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُشَيِّئِي |
| هُوَ / هِيَ | تُشَيِّئَ |
| نَحْنُ | نُشَيِّئَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُشَيِّئْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُشَيِّئْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُشَيِّئْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُشَيِّئِي |
| هُوَ / هِيَ | تُشَيِّئْ |
| نَحْنُ | نُشَيِّئْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُشَيِّئْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُشَيِّئْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | شَيِّئِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شَيِّئْنَ |