مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَشْيِيد |
الْمَاضِي
| أَنَا | شَيَّدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | شَيَّدْتَ |
| هُوَ / هِيَ | شَيَّدَ |
| نَحْنُ | شَيَّدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شَيَّدْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | شَيَّدُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُشَيِّدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُشَيِّدُ |
| هُوَ / هِيَ | يُشَيِّدُ |
| نَحْنُ | نُشَيِّدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُشَيِّدُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُشَيِّدُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُشَيِّدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُشَيِّدَ |
| هُوَ / هِيَ | يُشَيِّدَ |
| نَحْنُ | نُشَيِّدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُشَيِّدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُشَيِّدُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُشَيِّدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُشَيِّدْ |
| هُوَ / هِيَ | يُشَيِّدْ |
| نَحْنُ | نُشَيِّدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُشَيِّدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُشَيِّدُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | شَيِّدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شَيِّدُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | شَيَّدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | شَيَّدْتِ |
| هُوَ / هِيَ | شَيَّدَتْ |
| نَحْنُ | شَيَّدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شَيَّدْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | شَيَّدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُشَيِّدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُشَيِّدِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُشَيِّدُ |
| نَحْنُ | نُشَيِّدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُشَيِّدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُشَيِّدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُشَيِّدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُشَيِّدِي |
| هُوَ / هِيَ | تُشَيِّدَ |
| نَحْنُ | نُشَيِّدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُشَيِّدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُشَيِّدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُشَيِّدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُشَيِّدِي |
| هُوَ / هِيَ | تُشَيِّدْ |
| نَحْنُ | نُشَيِّدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُشَيِّدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُشَيِّدْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | شَيِّدِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شَيِّدْنَ |