مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَشْوِيق |
الْمَاضِي
| أَنَا | شَوَّقْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | شَوَّقْتَ |
| هُوَ / هِيَ | شَوَّقَ |
| نَحْنُ | شَوَّقْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شَوَّقْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | شَوَّقُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُشَوِّقُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُشَوِّقُ |
| هُوَ / هِيَ | يُشَوِّقُ |
| نَحْنُ | نُشَوِّقُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُشَوِّقُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُشَوِّقُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُشَوِّقَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُشَوِّقَ |
| هُوَ / هِيَ | يُشَوِّقَ |
| نَحْنُ | نُشَوِّقَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُشَوِّقُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُشَوِّقُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُشَوِّقْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُشَوِّقْ |
| هُوَ / هِيَ | يُشَوِّقْ |
| نَحْنُ | نُشَوِّقْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُشَوِّقُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُشَوِّقُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | شَوِّقْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شَوِّقُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | شَوَّقْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | شَوَّقْتِ |
| هُوَ / هِيَ | شَوَّقَتْ |
| نَحْنُ | شَوَّقْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شَوَّقْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | شَوَّقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُشَوِّقُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُشَوِّقِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُشَوِّقُ |
| نَحْنُ | نُشَوِّقُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُشَوِّقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُشَوِّقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُشَوِّقَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُشَوِّقِي |
| هُوَ / هِيَ | تُشَوِّقَ |
| نَحْنُ | نُشَوِّقَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُشَوِّقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُشَوِّقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُشَوِّقْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُشَوِّقِي |
| هُوَ / هِيَ | تُشَوِّقْ |
| نَحْنُ | نُشَوِّقْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُشَوِّقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُشَوِّقْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | شَوِّقِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شَوِّقْنَ |