Conjugation of شفي
to heal, to recover, to be cured, to get better Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | شَفًى |
الْمَاضِي
| أَنَا | شَفِيتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | شَفِيتَ |
| هُوَ / هِيَ | شَفِيَ |
| نَحْنُ | شَفِينَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شَفِيتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | شَفُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَشْفَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْفَى |
| هُوَ / هِيَ | يَشْفَى |
| نَحْنُ | نَشْفَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْفَوْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْفَوْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَشْفَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْفَى |
| هُوَ / هِيَ | يَشْفَى |
| نَحْنُ | نَشْفَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْفَوْا |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْفَوْا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَشْفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْفَ |
| هُوَ / هِيَ | يَشْفَ |
| نَحْنُ | نَشْفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْفَوْا |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْفَوْا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِشْفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِشْفَوْا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | شَفِيتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | شَفِيتِ |
| هُوَ / هِيَ | شَفِيَتْ |
| نَحْنُ | شَفِينَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شَفِيتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | شَفِينَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَشْفَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْفَيْنَ |
| هُوَ / هِيَ | تَشْفَى |
| نَحْنُ | نَشْفَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْفَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْفَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَشْفَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْفَيْ |
| هُوَ / هِيَ | تَشْفَى |
| نَحْنُ | نَشْفَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْفَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْفَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَشْفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْفَيْ |
| هُوَ / هِيَ | تَشْفَ |
| نَحْنُ | نَشْفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْفَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْفَيْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِشْفَيْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِشْفَيْنَ |